Mutlu Yıllar Sevgili Herkes!
1o gün olmuş bile!
Bu kadar uzun aradan sonra bomba gibi haberlerle muhteşem bir dönüş yapmak isterdim ama inanın bu tarafta heycanlı hiçbir şey yok… Sadece haftasonu gittiğimiz hayaletli restaurant dışında ama onu ayrı bir posta saklıyorum… Acaip tırstım çünkü… Anlattıktan sonra kararı size bırakacağım… Brrr…
Sevgili Herkes,
Yıla güzel başladınız mı?
İyi misiniz?
Ben?
Bu ara hep uyuyorum ben!
Tuhaf bir halde…
Biraz güneş gördüm mü kedi gibi kıvrılıp top oluyorum… Günlerce dokunmasalar uyuyabilirim ama tepemde iki tane “anneeee saçımı yapsanaaaaa!” , “anneeeeee topumu bulsanaaaaaa” diyen iki minnoşum olduğu için tam olarak uyuyamıyorum da tabii… Ahhh ama nasıl istiyorum uyumak! Hep uyumak… z-zzz...
Birkaç ay evvel bazı kan testleri sonucunda anemik olduğumu öğrendim (Papatya kızım gibi, hatırlayanlar varsa… Hi! Hi! – çok romantik!) Dr. vejeteryanlığımın etkisinden bahsetti; bu halsizlik ve uyku hallerimi ona bağlıyorum…
Geçer umarım… Protein, demir yüklemesi yapıyorum şu ara… Hala vejeteryanım tabiki!
Bunu açıklamamın tek sebebi; aslında sizi ve blogumu çok özlediğimi bilin diye…
Ahhh! Ama yorgunum ve halaaa uykum var!
Şimdi iki arada bir derede kızları okuldan almaya gitmeden yazıyorum bu postu…
Ama yarın (uyumazsam ve burada oturma gücüm olursa) sizlere hayaletli restauranttan bahsedeceğim… Çok heycanlı… Sevgilimle evde her saniye elele geziyoruz artık ve işin en zor kısmı bu durumu kızlara çaktırmamak… Ha! Ha! Anne olmak ne zor bazen!!! Ama korkuyorum hayaletlerden, napıyım yaaaa? Brrr…
Şimdilik bu kadar olsun…
Sevgiler hepinize dostlar….
Hala bir umut sayfama uğradıysanız da; çok teşekkürler!
*z-zzz…*
