Bugün –tam 1 ay 2 gün sonra – bazı eşyalarımıza kavuştuk… Kızlara bir kutu oyuncak hazırlamıştım toplanırken… Otele o kutuyu getirdiler bugün… Delirdi ikisi de… Eskiler nasıl da yeni oldu… Bu çocuk mutluluğu nasıl doğal bir sevinç böyle, bayılıyorum… Biz de böyle olabilsek; bu kadar doğal… Onlar çocuk halleriyle bunu başarabiliyorsa; bizim hayli hayli yapmamız lazım di mi? Onlardan daha tecrübeliyiz bu hayatta, haksız mıyım? İçten bir kahkaha duymak istiyorum sadece… Çok mu zor? Artık etrafta çok az böyle sevinen yetişkin görüyorum, ne feci… Gerim gerim gerilmesek ve biz de sevinebilsek… Ama öyle deneyince olmuyor, içten gelmesi lazım… Hayatın belki de bir iki “hey, bunu beklemiyordun benden di mi?” diye köşe başlarında süpriz yapması lazım… Mı acaba? Yani illa o süprize mi sevinilir ki?
"Bunu görünce seni anımsadım" çiçeğini koparıp versek bir arkadaşa ve o çiçeği kopardığımız bahçenin sahibiyle başımız derde girmese gene de… Herkes daha anlayışlı ve yumuşak olsa… Polyannacılık değil bu, başka birşey… Adını bilmiyorum… Doğal ve anlayışlı olmaktan bahsediyorum… Neyse... Bugün bu akLımdaydı sadece...
Şimdi Aralığın şu ilk günlerinde bende gene başladı kendimde bu yıl bunu değiştireceğim, şunun için çabalayacağım, asla yılmayacağım sendromları…
Sizin bir listeniz var mı peki? 2009’da birşeyleri gerçekten değiştirmeyi deneyecek isteğiniz, gücünüz, cesaretiniz, inancınız, enerjiniz, azminiz…
Benim değiştireceğim ilk şey bu blogun firması olacak ki; delirmek üzereyim şu an…
Fontları düzeltmekle uğraşamayacağım daha fazla, özür dilerim… İnanın bir saattir deniyorum ve çabam sonucu olan tek şey biraz daha gergin ve sinirli birine dönüştüğüm ki; yazmaya çalıştığım mevzunun anafikrine hiç mi hiç uymuyor bu durum… Nefes aaaaaal... Nefes veeeer.... Ne demiştik? Sakinlik, anlayış… içten gülmek... kahkaha vesaire… vesaire… Say 10'a kadar... Ya da belki 5583'e kadar falan sayayım ben...
~n.
2009 yeni heyecanıyla geliyor bize ve biz bu heyecanı büyük bir keyifle şeker kızım ceylin'se buyuk sabırsızlıkla beklıyor.Artık sabretme gucunude cogu zaman kaybederek: hadii anne kardeşim gelsin artıkk:)ve lütfen 2009da insanlar dürüstlükleriyle ve oldukları gıbı kalarak karsımda olsunlar polyannacılık degil bu, başka birşey. Adını benimde bilmediğim nilüfer:(
Posted by: AYŞEN | Dec 22, 2008 at 01:37