Her çekmece bu kadar düzgün değil tabii…
En muntazam ve fiyakalısını çektim…
Yeni yuva düzene giriyor…
Yeni kutulardan eski eşyalarımız çıktıkça mutlu oluyorum…
Bir kısmı gereksiz birçok obje ama mutlu ediyor bir şekilde işte… Bu arada objelerle diyaloglar yaşadığımı farkettim – ki bunun iyi birşey olduğunu hiç sanmıyorum…
“Ben olmasam seni başka kimse almazdı, biliyor musun?” gibi bir soruya saf saf cevap beklemeden gülüyorum sadece… Neyseki hepsi beynimin içindeki mıkırtılar…
Kutulardan çıkan herşeyi özenle yıkıyor, siliyorum…
Tek tek…
“Ah, seni kırdılar mı güzelim?” dediklerim var...
{bakınız; bir obje diyaloğu daha}…
Ve işin daha da korkutucu yanı, bu objelerden birşeyler öğreniyorum ben…
Sormayın bile, açıklayamam…
Umut, bazen bir şeker kavanozunun kapağıymış mesela…
Kutulardan çıkan milyon kağıdın arasındaydı ilk gördüğümde… Sonra pat kayboldu şekerliğimin kapağı…
Altı üstü bir kapak oysa… Mudo Concept’ten almıştım… Ucuzdu, indirimdeydi… Çok özel değil yani…
Ama alırken Marmaris’teydim… Aldığım sırada annemleydim, kardeşimleydim… Onu aldıktan sonra marinada yürüyüş yapacaktık, kumpir yiyecektik… Her çayıma, kahveme şekeri onlarla beraber alıyordum bu şekerlikten... İşte bu yüzden özeldi…
Marmaris’ten İstanbul’a… İstanbul’dan New York’a… New York’tan New Jersey’e… New Jersey’den California’ya kadar değil kırılmak, çatlamadan gelmeyi başarmıştı da böyle mi olacaktı sonu?
O kaybolunca yanında annemle kardeşimi de götürdü sanki... {Biliyorum, bazılarınız benim bir doktora görünmem gerektiğini düşünüyor okurken… Aynı fikirdeyim…}
Kaybolunca çok üzüldüm…
Yeni evimde en çok o eski şekerliğimin kapağını istedim…
Sevgilim “unut” dedi… “Ben sana yenisini, daha güzelini alırım” dedi…
“I-hıı, olmaz… İlle de o…”
Evin bütün işini bırakıp o kağıtlar arasında saatlerce minicik bir kapak aradık… Aslında aradığım; sevdiğim o Marmaris hatıramdı…
“Yeni ev yuttu ne güzel anımı” dedim…
Yok, yok, yok…
Bir süre geçti…
Umudumu kestim…
“Kapaksız da güzel” dedim…
{Duygu ayarlama çabaları…}
Sonra yeni yuvayı eksik bir hatırayla yerleştirmeye devam…
Yeni yuvada yaşanan ilk minik hayal kırıklığı…
Yaşandı, bitti…
Bir süre daha geçti…
Sonra hayatımın aşkı “gözlerini kapa” dedi…
“Elini ver…”
“Şimdi aç gözlerini…”
KAPAK avucumda…
Koskoca Marmaris, annem, kardeşim, marinanın yosun kokusu, kumpir avuçlarımda…
Yeni ev, eski anı…
Kahramanım; sevgilim benim…
Bu masal da burda bitti…
Açılmayı bekleyen kutular ve motivasyonum
Yeni evi yerleştirmeye devam…
Kutular… Kutular… Açılacaklar, açılanlar… ‘Herkes kendi yoluna’ diyerek vedalaşacağımız eşyaların gireceği kutular; üzerinde GoodWill, Salvation Army, Red Cross yazan… ‘Seni başkası da istemez’ kutusu bir de; doğru çöpe… Kısacası; yeni hayatım kutu kutu pense bu aralar…
Yeni evde, yeni güne sabah 5 buçukta uyandım bugün… Bundan sonra böyle… Yeni düzen, yeni hayat… 3 saat daha çalıyorum uykularımdan… Daha dolu dolu yaşamak için…
Yeni komşum aradı… Böylece telefon defterime yeni bir isim, hayatıma yeni bir arkadaş daha eklendi…
“Diğer yeni komşularınız merak ediyor sizi, tanıştıracağım herkesle” dedi…
Tek bilmek istediğim; kızların saçına taktığı pembe tokaları unutup, arabadan eşyaları taşırken yeni mahallemizde yeni komşularımıza ‘merhaba” diyen kahraman sevgilimi saç aksesuarlarıyla gördükten önce mi, sonra mı bu tanışma isteği…?
Hiç saymayın, ben saydım…
Tam 20 defa “yeni” kelimesini kullanmışım…
Yeniler…
Pardon, sevgiler…
Etti 21! Başlıkla beraber 22… Hastalık gibi…
::n::
Yok yok hatırladım, eve taşınmanı kutlamış, kırılan şekerliğe üzülmüştük beraber :) Çok özlemişim yok çok!
Posted by: Şevval Elif SOLMAZ | Aug 25, 2011 at 07:24
yengeç burçları nesnelerine daha bağımlı olur diye bilirdim yıllardır.. sonra bir oğlum oldu... yengeç burcu.. inanamıyorum, bu kadar tutar yani.. odasında en ufacık bir detayı bile atlamıyor, hiçbirşeyini kaybetmiyor, sayıyor, diziyor, bakıyor, seviyor...
acaba sen de yengeç burcu olabilirmisin?..:))
Posted by: karamelize | Feb 04, 2009 at 06:53
Bayıldım ve büyük bir keyifle okudum. Hayatındaki tüm yeniler hayırlı olsun... Sevgiler...
Posted by: Nilsu'nun Annesi | Jan 28, 2009 at 04:13
Şimdi gözümde pembe tokalarla abimi canlandırdım ayyy gören olmuş mudur o haliyle??? Haa haa haa ayyy koptum resmennn zaten bugün yolladığın fotolarda gülmekten öldürdü beni :D
Posted by: noni | Jan 27, 2009 at 06:39
canım kolay gelsin oncelikle :) ve yeni evinizde huzur ve mutluluk icinde gunler dilerim.
Posted by: enhar koç | Jan 27, 2009 at 05:14
En nihayet yerleşiyor olmanıza, bir evinizin olmasına, onu yavaş yavaş yuva haline getirmenize çok sevindim.
Ama Marmaris dedin ya, Marina dedin ya aklıma bekar tatilim geldi kuzenimle.. O kokuyu inan burnuma çektim. Şu an orda olmayı ne kadar isterdim..
Sevgiler,
Posted by: aysen cifci | Jan 27, 2009 at 04:05
yeni bir şehir,yeni bir ev yeni bir yaşam bence çok güzel! sanırım kendımdede uzun zamandır ısrarla olmasını istedigim bir durumu sende görmek heyecanlandırdı beni.kolay bir şekilde yerleşebilmeni diliyorum...
Posted by: AYŞEN | Jan 25, 2009 at 04:58
kizim,supermis bu yazi! cok komik bir o kadar da gercek! Ali de gecen gun kafasinda tokayla cikti gitti ise gidiyorum diye!!!
babalar ve kizlar diyorum baska hic birsey demiyorum! saka bir yana, yurekler sizinle, yeni mekanda; en onemlisi huzur ama yaninda herturlu baska birtakim pozitif arkadaslari da dilemekten geri kalmiyorum:) seni opuyorum sekerim!!
Posted by: ozlem | Jan 24, 2009 at 22:12
yaa ne güzel. bir eve yerleşme telaşını nasılda zevkli bir hale getirmişsin. sana bayılıyorum ve inanmıcaksın ama yaydığın enerji buralara kadar gelip sarıyor beni.
bu yerleşme karmaşasında sana yardımcı olabilmeyi, bir eşyanın ucundan tutabilmeyi çok isterdim ama sadece izlemek ve merak etmekle yetiniyorum.
eşyalarla konuşma olayın, duygusallığını iyice su yüzüne çıkarmış.yüzümde kocaman bir gülümsemeyle okudum yazdıklarını.
kolaylıklar diliyorum.
Posted by: duygu | Jan 24, 2009 at 14:32
oh oh ne güzel, zamanla yerleşirsiniz,kızlar nasıl mutlu olmuş, eviniz size mutluluk getirsin...
Öptüüüm
Posted by: çağ | Jan 24, 2009 at 10:28
bol bol bol eğlenceler :)))
Posted by: aşk meleği | Jan 24, 2009 at 02:43
Yeni eviniz hayirli olsun, mutlu ve huzurlu gunler gecirin hep :))
Sizi uzun zamandir takip ediyorum ama sanirim bu ilk yorumum, kucak dolusu sevgilerimi gonderiyorum size ve kizlariniza :))
Posted by: moonsun | Jan 23, 2009 at 20:28
yeni yuvanizda huzur, mutluluk, saglik, nese butun guzellikler sizinle olsun. sonunda otelden kurtuldugunuza cok sevindim:)
Posted by: melek | Jan 23, 2009 at 17:53
Süperrrrrrrrr
Kolay gelsin :)
Posted by: Neslihan | Jan 23, 2009 at 12:49
Çılgınlar sizi.İyi geceler:))
Posted by: Enerji ve Huzur | Jan 23, 2009 at 12:06
yazılarına bayılıyorum ne kadar duygularınla yaşayan birisin ne kadar sevgi dolusun
yeni evinde çok çok daha mutlu anlar yaşa inşallah :)
Posted by: ayşegül | Jan 23, 2009 at 11:18
ende böyle anlamlar yüklerim eşyalarıma...Böyle ritüellerimiz olmasa etten kemikten başka birşey olmayız ki...Ne güzel...Benim bile yeni bir eve taşınasım geldi :) İyi yerleşmeler...
Posted by: maviyeyolculuk | Jan 23, 2009 at 10:35