June 2013

Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

My Other Blog

Please

  • It really makes me happy when people write about my work and blog. But if you'd like to use any of my photos or content please make sure to link them back to the right source. Thanks!

Published in these lovely magazines




Related Posts with Thumbnails

« :: Öylesine 3 Hikaye :: | Main | ::Kabin:: »

Apr 15, 2009

Comments

O bu ülkenin topraklarını satmadı, O bu ülkenin kurumlarını kimseye peşkeş çekmedi, O kimseyi kayırmadı, O ülkesini sevdi, milleti huzur ve refah içinde yaşasın diye uğraştı. O Allah'ın bize bir lütfuydu.


izindeyiz
ruhumuz
kalbimiz ve düşüncelerimizle

yazın için teşekkürler dede olarak tanıtmanda ayrı bir hoşluk .bu konuda sessiz kalmmamlıyız .görüşmek üzere.

Turkan Saylan'a son yapilanlar Ataturk'cu laik kesimi iyice harekete gecirecek ve bu dalga bir tsunamiye donusecek, oyle hissediyorum, silkinip ayaga kalkmanin zamani geldi de geciyor bile. Bu guzel ulkeyi kurda kusa bortu bocege yem etmeyecek kadar coguz, uzaklarda da olsak, sanal destek verebiliriz en azindan. Tesekkurler Nilufer, hayata karsi durusun her zaman ince, nazik, farkli ama demek ki bir o kadar guclu. Tebrikler, iyi ki varsin.
Mehtap
Avustralya

(Henüz) bir blogum yok. Bu yüzden Atatürküme sevgimi ve bağlılığımı buradan dile getirmek istedim. Resimlerini her gördüğümde içim titrer. Hele böyle farklı ve günlük hayatının içinden anlarını gösterenleri... Paylaştığın için teşekkürler.

hemen katıldım...
Atam bloğumu şereflendiricek bugün...

Benim herseyden cok kizdigim noktalar bu insanlarin bu kadar cesaret alipta Istanbul sokaklarinda sanki kucuk afganistan'daymissin gibi insana hissettirmeleri.. O kadar sahipsiz bulmuslar ki ulkeyi, yolda yaninizdan gecerken size beddua edecek kadar cesaretliler..Uzuluyorum, kiziyorum Ataturk'un bize biraktiklarina sahip cikipta, koruyamadigimiz icin..
Internette ona saldiran sitelerle dolu, o kadar bos sahipsiz bulmuslar ki. Sirf bu yuzden bende turkiye donme konusunda tedirginim, donsem bi dert, donmesem bi dert..

Atatürk'çü kızım benim.Ne mutlu bize ki sizlere Atatürk sevgisini ve düşüncelerini kazandırmışız.Seninle bir kez daha gurur duydum.Siz gençler O'nun emanetine sahip çıkacaksınız ben buna yürekten inanıyorum.Güzel ülkemizde olup bitenlerden Büyük Ata'mızın kemiklerinin sızladığı şu günlerde taa oralardan bu konuya değindiğin için gözlerinden öpüyorum Maviş kızım.

çok güzel bir dalga bu...hemen katılacağım nilüferciim...

ilk iş hemen atam'ın bir güzel fotografını buldum hemen başladım yazmaya yayınladım biraz öncede
teşekkürler nilüfer ,öykü hatırlatan hepinize

Benim düşüncem biraz daha farklı olacak. Törensel sevgi gösterileri ile aram iyi değildir. Atatürk, bize modern hayata ayak uydurma şansını vermiş gerçekten zeki ve ileri görüşli bir liderdir. Tek başına ülkeyi yönetebilecekken, o zamanda olabilecek kadar demokrisiyi yurdumuza getirmiş insandır. Evet, insandır. Mutlaka hataları da vardır. Ve benim üzüldüğüm biz bu büyük lideri konuşamıyoruz. Başardıklarından bahsetmeye kalkarsanız, ona ve onun kurduğu Türkiye Cumhuriyeti Devletini ve Demokrasisini içine sindiremeyenlerden tepki alıyorsunuz, insan hallerinden bahsetseniz, aşık oldğundan, yalnız kaldığından, anlaşılamadığında, bir ülkeyi yükseltmeye çalışmanın ne kadar zorlu bir süreç olduğundan ve bu süreçte bir insan olarak atamızında zorlanabileceğinden ve bunun da normal olduğundan, bu sefer de Atatürk'ü sevdiğini iddia eden ama onu putlaştrmaya çalışanlardan tepki alırsınız. Ne deseniz boştur. Mustafa Kemal bir insandı, muhteşem bir liderdi, ileri görüşlü, medeni bir insandı. Bizleri bugünkü yaşam standartlarımıza kavuşturdu. Bunları hiç unutmamak gerekir. Ama bence bu burada bitmiyor. Sonç olarak Mustafa Kemal bir insandı ve onun yaptıklarını yapabilme kudreti her insanın içinde var. Onun kurduklarını yıkmaksa bazılarının amacı, bunun karşılığında yapacak şey, ondaki kudreti gösterebilme iradesidir. Kuru kuru anmak değil. Yanlış anlamayın. Bu sözüm burada yazılanlara değil. Genel halimize... Amacımız ne bizim? Daha artık din-devlet kavgasının sona ermesi, demokrasiyi sindirmemiz, ekonomik kalkınma yaşamamız, pırıl pırıl bir hukuk devleti olmamız, etnik ve dinsel ayrımlar yapmamamız, ayrılmaya kopmaya, ötekileştirmeye değil, birleştirmeye, anlamaya ve empati kurmaya çalışmamız. Ben bu ülkenin, kutuplaşarak bir yere gitmeyeceğine inanıyorum. Çıkış yolumuz anlamak, anlaşmaktan geçiyor. Bence ülkemize yardım etmek istiyorsak, Atatürk'ün bizi getirdiği noktadan ileri gimek istiyorsak bunları yapmalıyız. Yoksa Atatürk'ün büyük çabalarla bizi getirdiği yerde kalırız. Onun amacı, bu toplumun daima ileri gitmesi ve yükselmesidir. Biz Atatürk'ün bu ülkeye kattıklarını da bu anlamda, ilerleme anlamında aşabilmeliyiz!

Nutuk getirmisti babaannesi bizi bir ziyaretinde, Deniz henuz 3 yasindaydi o zaman.
Gunlerce bana Nutuk okuttu, anliyor muydu, kesinlikle evet!

Hic gikini cikarmadan dinledigini hatirlarim. Kocaman olacak, o da yavrularina Nutuk okuyacak...

Bu gunler gececek, inaniyorum, tum kalbimle!

Ben ilkokula başladığımda, hani o ilk sabah okunan andımız ve İstiklal Marşımızda çıt çıkmamıştı dün gibi hatırlıyorum. Her pazartesi sabahı andımızı okurduk ve bir yemindi işte o. Ülküm yükselmek ileri gitmektir... Ey BÜYÜK ATATÜRK açtığın yolda gösterdiğin hedefe durmadan yürüyeceğime AND İÇERİM!.. Sonra biraz daha büyüdük biz. -Dünyada kirlenmeye başladı ne tesadüftür ki- Ortaokul yıllarında andımız kalkmıştı. Türkçe derslerimizden geçer not almak için İstiklal MArşının 10 kıtasını ezberlememiz gerekiyordu. Her sene Türkçe defterimizin ilk sayfasına bayrağımızı yapıştırıp 10 kıtayı yazmamız isteniyordu. Anlamını kavratmak mı zor geldi yoksa not alma yani ödül sistemimi pek işe yaramadı bilmiyorum. Cuma günleri sıcağın altında marşımızı okurken bıdır bıdır konuşmalar görmeye başladım sonra. Sonra bu konuşmalar yüzünden 5-6 kere daha okunan marş... Lisede ilk sayfaya yapıştırılan bayraklar kalktı. 1o kıtası yazılan marşımız da... Cuma günleri marşlarındaki konuşmalar daha da arttı ve yanına bu defa pazartesi günü okunan marş esnasında etekleri indirmeler kravatları bağlamalar eklendi. Çünkü marş bitimi demek kıyafet kontrolü demekti... 19 mayıslarda stadlarda gösteri yapmak, kortejlerde yürüyecek olmak dersten kaynatmak demekti...
Benim neslim artık oy kullanıyor. Benim neslim artık "ben de bu ülkedeyim" diyebiliyor. Fakat benim neslim bu şekilde büyüdü işte. Kıyafet kontrollerine, not alma -yarış atı psikolojisine kurban edildik belki birazda...
Şimdi benim neslimi eğiten ve gelecekte de eğitmek zorunda olan-çünkü onları alırlarsa nasıl bir hal alırız bilmiyorum-, benim nesliminden sonrakiler için altın değerinde olacak olanlar vatan haini ilan ediliyorlar. Bakıyorum, bakıyoruz, elimiz kolumuz bağlı oturuyoruz... Birileri için tü kaka o alınanlar. Bunu hiç çekinmeden dersliklerinde bile haykırabiliyorlar. Usulen konulmuş minnacık Türk bayrağı ve mikroskopla okunacak kadar küçük yazılmış hitabenin, marşımın altında. Çekinmiyorlar. Biz susuyoruz... Konuşsak duyulmuyor. Duymuyorlar.
Hadi her şeyi geçtim de... Hepimiz, benden öncesi ve benden sonrası hepimiz ilkokulda daha çocuk aklımızla, çocuk kalbimizle inanarak ettiğimiz o yemine ne oldu? HANİ söz vermek en büyük değerdi. ATA m bazıları unutsa da, yan yana omuz omuza aynı yemini aynı anda ettiğim arkadaşlarım bile unutsa da... Unutmayanlar var işte hala.

Ben dunyanin her neresinde olursam oliyim , 10 kasim saat 09:05 e alarmi kurar kalkarim .Saygi durusunda titrer ve sessiz sessiz aglarim.
Dunyada bu kadar sevilen , bu kadar saygi duyulan bir insan daha var mi acaba ?
Boncuk gozlu , nur yuzlu ATA'm !

Harika anlatmışsın Nilüferim:))
''Atam rahatuyu.İzindeyiz!!!''
Diyorum:)

O bizim cocuklarimizin buyuk buyuk buyuk dedesi. Onu cocuklarımızdan almak istiyorlar, ama başaramayacaklar. Buna musade etmeyecegiz di mi...

Tesekkur ediyorum, ta oralardan Oyku'ye destek verdigin icin

Sevgilerimle

sevgili Nilüfer diliyorum herkes katılacak bu çağrıya ve nasıl tek yürek olduğumuza şahit olacağız hep beraber...sevgiyle..

ilk öğrendiğim şiir geldi aklıma.

Atatürk'üm ölmedin
Toprağa gömülmedin
Bil bakalım nerdesin
Minicik kalbimdesin

diyordum büyük bir zevkle..
Minik kalbim büyüdükçe, O'na olan sevgimde kat kat büyüdü.

çOK TSK EDIYORUM
HEMEN LINKINIZI EKLEDIM DIGER ARKADASLARIN YANINA..
SEVGILERIMLE:)

The comments to this entry are closed.

My Photo

NİÇİN YAZIYORUM?

  • Bu benim hayatım... Yaşamak istediğim... Yaratmak istediğim... Baştan aşağı el işi… Detaylarına özen gösterilmiş, hiçbir masraftan kısılmamış… Yaşadığım gibi yazıyor, yazdığım gibi yaşıyorum… Yaşarken anlamak için, anladıklarımı sindirmek ve unutmamak için de yazıyorum… Defterlerim hayat gibi… Bazen karışık, bazen düzenli ve özenli, bazen de baştansavma… Aradığınız cevapları burada bulamayabilirsiniz… Ben cevapları bulmaktan çok ruhuma nefes aldırıyorum… Birbirimizi tanımak zorunda değiliz… Bu da hikayelerimizi paylaşmak için harika bir neden bence… Bu benim dünyam… Ve uğradığınız için mutluyum… ::n::

VAN'A YARDIM KİTAP PROJESİ

© 2008-2013 Nilüfer Şen Necef


Blog powered by Typepad