Yaşar’dı adı… On belki daha çok şarkısı vardı dilinde… Farklıydı… Hala unutmadığıma göre; özeldi de… Başkaydı… Çocukluğumun ilk kuş sevgisiydi… Kanaryaların en sarısı…
O küçücük kafesinde ondan mutlusu yoktu… Anneannemindi… Belki teyzeleriminden birinin… Yoksa dayımın mı? Hmmm… Bak, o kısım silik hafızamda…
Sonra bir de kedim vardı; Anjin san…
Anjin san Toranaga! Abbas tadında…
Bir gün o parlak sarı tüylerin bir kısmı koltuğun altında...
Bir kısmı Anjin san’ın bıyıklarında…
Küstüğüm ilk kedi…
Filthy Gorgeous’a gittim geçenlerde… Nasıl da güzel bir mekan… Renkler… Dükkanın içinde etrafa serpiştirilmiş {bizim evde de olsa bir tane keşke} dediğim o eski kafesler…
Gözgöze gelmeye çekindiğim; sarı kanarya… Anladı mı acaba?
Ve diğerleri…
Kuş sevgimi, çiçek sevgimden ayıran bir tek şey Yaşar’a özlem olabilir…
Ama sakın ısrarla "hangisini daha çok seviyorsun?" diye sormayın, gerçekten…
Bir de bunlara bakın…
Rica ettim, sevgiyle…
::n::
sizin de kedi ve kus aniniz var demek, yillarca kedi sevemedim ben anjinsan gibi bir sarman yuzunden...
Posted by: Nese | Apr 29, 2009 at 08:45
Yajjııkkk diyesim geldi bir kırık aşk hikayesi gibi, hem yaşar'a hem anjinsan'a üzüldüm :((
Posted by: Aşk Meleği | Apr 29, 2009 at 08:14
8 ay önce ölen Şeker'imi hatırladım. :.(
Çok garip birşey hayvan sevgisi. Konuşamıyorsun ama çok derinden anlaşıyorsun.
Hepsi de çok güzel bu kuşların...
Posted by: pinky | Apr 29, 2009 at 07:22
nilüfer merhaba,
her seferinde bu blogu yazdığın içim teşekkür etmek geliyor içimden. bazen yazıyorum bazen kalbimden gönderiyorum. duyuyorsun değil mi?
içimi açıyor ısıtıyor yaşam sevinci gücü veriyor bu site...
tekrar bil istedim
sevgiler
Posted by: kulpsuz | Apr 29, 2009 at 07:06
Nasıl istiyorum eve bir kanarya... bahçedeki serçelerle avunuyordum. Sarı kanaryalı fotoğrafı görene kadar... evdeki eylemlerimi hızlandırmam lazım:)
Posted by: Sardunya | Apr 29, 2009 at 06:08
Çok güzel bunlar nilüfer:)Kuşlara olan sevgini bana gönderdiğin karttan anlamıştım zaten.Tekrardan bu güzellikler için sağol:))
Posted by: Enerji ve Huzur | Apr 29, 2009 at 04:44
Anjinsan'a ben de küstüm şimdi, yapılacak şey miymiş?
Fotoğraflar için harika kelimesi az kaldı sanki, teşekkürler...
Posted by: lale | Apr 29, 2009 at 04:12
ahhh nasıl güzel fotograflar onlar öyle
en çok sevdiğim şey bu pempe bahar çiçekleri
bide üstüne kuş
:)
Posted by: aslı | Apr 29, 2009 at 03:32
Küçükken bizim evde de hep kanaryalar olurdu. hatta hatırlıyorum, özel kasetleri vardı onların. yeni ötüşler öğrensinler diye dinletirdi babam. ahh eskilere götürdü beni de yazın:))
Posted by: anneböcük | Apr 29, 2009 at 03:21
bir zamanlar benimde bir yaşarım vardı. bunu uçurmamız lazım hasta demişti avuçlarımın arasına bırakırken babam.. ben bakarım dediysem de dinlemedi. saldık, ertesi sabah uyandığımda penceremin önündeydi. geri gelen gönderilmez, aldım içeriye..hep yaşar dedim, çocuk aklı öyle dersem yaşacak zannettim sanırım. ilkti benim için.. pek çok konuda hem de.. anımsayınca anmadan geçemedim. renkli ama hüzünlü bir yazı olmuş, fotoğraflara da bayıldım. paylaştığınız için ayrıca teşekkürler..
Posted by: Nily | Apr 29, 2009 at 03:01
slm
burdan yazıyım dedim.geçen mail atmıştım gmail üzerinden almadın mı acaba.Hani seni tanıyorum gibi geldi bana diye yazdığım.Yoksa yazmak istemedin mi öyleyse de sorun diil.Sonuçta tanımadığın biri....:))
Posted by: begüm | Apr 29, 2009 at 02:53
Ahhh ne kadar güzel kuşlar !!!
Yaşar'ı hiç hatırlatma ama :(
Anjinsan evden kovulmuştu di mi o olaydan sonra?
Posted by: nonim | Apr 29, 2009 at 02:41