April 2012

Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

My Other Blog

Please

  • It really makes me happy when people write about my work and blog. But if you'd like to use any of my photos or content please make sure to link them back to the right source. Thanks!

Published in these lovely magazines



Related Posts with Thumbnails

« | Main | . DI . DIM . DİM . »

Jun 01, 2009

Comments

ee üç güzel kız aynı evi paylaşınca arada anlaşmazlıklar çıkabilir :) üzülme lütfen, bunları ileride gülerek hatırlayacaksın.

ama bu seferde ben çok üzüldüm o "gelemiyorum" sözüne.. ya doğru anlamış mıyım? gidemeyecek misiniz türkiye'ye? :((

Canım anne değilim ama 4-6 yaşında bir sürü öğrencim oldu şimdiye kadar,bu dönemlerini çok yakından biliyorum. Nacizane fikrim,acaba okula gitse,enerjisini farklı bir yere aktarsa,yeni arkadaşlar edinse,paylaşsa,kendini daha büyümüş hissetse ve en önemlisi daha az beraber zaman geçirseniz? Belki bir işe yarar hı? Üzülüyorum Derin'in seni üzüyor olmasına,elimde değil.

Nilüfercim, yerim ben onu yaa. Bana çok komik geldi bu bebek anne durumu. Bu sivri zeka, akıl küpü insanı öpüyorum buradan. Seni de bambaşka birşey acıtıyor da bu duruma mı yordun bilmem ki anlamadım. Annelik böyle işte, darma duman ediyorlar insanı bu cüceler.
öperim

meraba nilüfer hanım
ben blogunuzu sessiz sessiz bayıla bayıla takip ediyorum :) masal gibi yazıyorsunuz :) diğer blogları okurken sadece genele bakıyorum bazen aceleyle ama sizinkine ayrı zaman ayırıyorum, öyle üstün körü geçmiyorum :) ailenizle çok güzelsiniz, ömür boyu mutluluklar.

anne olmak adına da söyleyebiliceğim, annesinin dünyanın en mükemmel annesi olduğunu düşünen biri olarak, çocuklarınız neye sahip olduklarını görecekler, görüyodurlardır da bu yaşlarında. çünkü bende yakın zamana kadar anneme "bebek anne" dediğim zamanlar oldu ve üzülüyorum (çok büyük şeyler değil ama bunun gibi işte). şimdi günde 10 kez arayasım "dünyanın en mükemmel annesisin" diyesim geliyor. onlarda bu blogun anlamını anladıklarında size "bebek anne" demezler diye düşünüyorum.

hep mutlu kalın :)

Benim oğluşum henüz konuşmaya başlamadı ama gerçekten çok merakla bekliyorum nasıl çatışıcaz diye?;)

İlahi Derin :)) bak gör nilüfercim bu tontiş yanak büyüyünce de böyle asi bir genç kız olacak emel demişti dersin :) Ama çok güldüm ya bebek anne lafına :)) Keşke onlarında gözünden görebilsek dünyayı yeniden ve her daim...
Bebek anne nooolcak !!!

Haklısın nilüferim çocukla çocuk olmak,aynı zamanda durup anne olmak zor çok zor:))Hoşgeldiniz bu arada:))

Acaba anneliği biz mi zorlaştırıyoruz diye çoğu zaman düşünüyorum. Benim annemin terbiye metodu beş kardeşti. Ne oldu yani? Psikopat mı oldum? Etraftaki pek çok kişiden daha iyi evlat oldum-olduk. Beş kardeşleri hatırlamıyorum ama annemin bizi deli gibi sevdiğini hatırlıyorum. Dişlerini sıka sıka öperdi, onu hatırlıyorum.
Oysa biz psikolojisi bozulmasın, zart olmasın, zurt olmasın diye diye bu hanımduduları tepemize çıkarttık. Bizde de bu aralar tantrumlar tavan yaptı. Bence üzülme, çünkü Derin yapı olarak zor bir tip, ne yapsan o kendi kafasında olanı yaşayacak ama seni kötü ya da bebek anne değil, bence mutfağı mis kokulu, sanat aşığı, evi ev değil yuva yapan insan olarak hatırlayacak...
Doğru yapıyorsun, kızlarını en iyi şekilde yetiştiriyorsun, devam.. Sabır konusunda ise insanız be kardeşim, arada bağırmalı, delirmeliyiz. Sonra gene kuzularımızı dişimizi sıka sıka sevmeliyiz.. Bence..

Nilüfer Ablacım, içini ferahlatmak isterdim -cümle kuramaz halimleyim :D- ama aklıma şu geldi: Cidden o sana bebek dediğinde; siz ona bebek dediğinizde onun verdiği tepki gibi bir tepki versen sende? Hani 3 yaşında gibi davransan? Sonuçta Derin size bu lafa kızdığını ve ona bu lafı söylememeniz gerektiğini yaşı itibariyle kendi anlatabileceği şekilde anlattı... Ve siz sanırım onun bu ifadeleri sonucunda onun bebek lafına kızdığını öğrendiniz. Belki ona onun izlediği yoldan anlatmaya çalışsan lafın ne kadar acıttığını anlamasını sağlarız?
Saçma galiba sanırım. Ama aklıma bundan başka bir şey gelmedi...
*
Ayrıca sen hep Türkiye desin!!! Hep burdasın! Noni ablanın gülümsemesinde, boğazda açan/açacak olan erguvanların renginde, mevdoş teyzelerin bahçesinde, dayanılmaz sıcaklarda esen güzel rahatlatan rüzgarda, kuş yuvalarında, huzurla içilen türk kahvelerinde... Gerçekten gelemiyor musun yoksa aslında hep burda olduğunu unuttuğun gibi kapağını kaybedip sonradan bulduğun şekerlikte, mavi gökyüzündeki bembeyaz bulutlarda ve çalışma odanın arkasında görünen tepede Mevdoş teyzemin Noni ablamın Ali amcamın varlığını unuttuğun gibi tatlı bir unutkanlık mı mevcut :)?

aaa çok ilginç. egenin de en acıttığını düşündüğü lafı bebek kafalıydı. evet anne olmak gerçekten zor. hem sadece bazen değil malesef çoğu zaman.

Verify your Comment

Previewing your Comment

This is only a preview. Your comment has not yet been posted.

Working...
Your comment could not be posted. Error type:
Your comment has been saved. Comments are moderated and will not appear until approved by the author. Post another comment

The letters and numbers you entered did not match the image. Please try again.

As a final step before posting your comment, enter the letters and numbers you see in the image below. This prevents automated programs from posting comments.

Having trouble reading this image? View an alternate.

Working...

Post a comment

Comments are moderated, and will not appear until the author has approved them.

My Photo

VAN'A YARDIM KİTAP PROJESİ

NİÇİN YAZIYORUM?

  • Bu benim hayatım... Yaşamak istediğim... Yaratmak istediğim... Baştan aşağı el işi… Detaylarına özen gösterilmiş, hiçbir masraftan kısılmamış… Yaşadığım gibi yazıyor, yazdığım gibi yaşıyorum… Yaşarken anlamak için, anladıklarımı sindirmek ve unutmamak için de yazıyorum… Defterlerim hayat gibi… Bazen karışık, bazen düzenli ve özenli, bazen de baştansavma… Aradığınız cevapları burada bulamayabilirsiniz… Ben cevapları bulmaktan çok ruhuma nefes aldırıyorum… Birbirimizi tanımak zorunda değiliz… Bu da hikayelerimizi paylaşmak için harika bir neden bence… Bu benim dünyam… Ve uğradığınız için mutluyum… ::n::

© 2008-2012 Nilüfer Şen Necef


Blog powered by TypePad