Bazı günler hiç yazasım olmuyor benim…
Neden ki?
Hmmm…
Konu bulamıyorum, fotoğraf çekmeye üşeniyorum, sonra onu bilgisayara aktar, post, publish vesaire vesaire… Oo-oooof!
Derken birden, babamı ofisinde ziyaret ettiğim gün geliyor aklıma… Bana her sabah sayfama tıkladığını söylediği an… O an yüzündeki ifade nasıl işlemişse içime… Gözlerindeki o ışık, o sevgi… Daha düşünürken bir cızlama oluyor içimde hemen…
Fırlıyorum…
Bir foto, iki kelime… Yazıyorum işte…
Neyse efendim…
Where Women Create’i okuyorum bu ara… Yok, yok okumak değil benimki, yiyorum ben bu dergiyi… Sanatçıların stüdyo düzenlerini {pardon düzeltiyorum} düzensizliklerini görmek inanılmaz iyi geliyor bana…
Dağınık bir ev ya da ne bileyim ütülenmemiş çamaşır görmek insanı mutlu eder mi?
Beni ediyor – ama o ev ve ütüler benim değilse tabii… Ha! Ha!
Yakında kendi çalıştığım alanın fotolarını da paylaşmak isterim…
İsterim amaaaa; önce bir fincan çay daha… Tamam mı babacım?
