June 2013

Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

My Other Blog

Please

  • It really makes me happy when people write about my work and blog. But if you'd like to use any of my photos or content please make sure to link them back to the right source. Thanks!

Published in these lovely magazines




Related Posts with Thumbnails

« Neyseki bugün dünü telafi etti… | Main | Bu sabah *KAR* yağdı, yemin ederim! »

Dec 03, 2009

Comments

{Neslihan} ben de....

{Nonim} Haklisin... Gazete falan okumuyorun ben artik... Ben de seni seviyorum...

Birtanem bazen hayatta herşeyi sorgulamamak lazım, herkes senin gibi düşünmüyor, herkese Tanrı aynı aklı vermiyor, bazısından o aklı bir şekilde alıyor, bu nedenle herşeyin cevabını bulmaya ve anlamaya çalışmak yanlış diye düşünüyorum...yoksa bu hayat içinden çıkılmaz bir labirente döner...
Seni seviyorum birtanem!

nefes alamadım ekoseli battaniye heberinde :(

{umur} okudum yazini... senin icin baska bir acidan da etkisi olmus... zor... bu olaylar bizi sadece daha iyi insanlar olmaya itiyor ama giden de gidiyor ne yazik ki...

Ben de okudum o haberi...
Ve ben de Efe'ye anlattim...
Bizimki belki de icerde olmanin etkisiyle gelip dizime dayadi o güzel basini ve bilge gozleriyle tam da gozlerime bakti... Ben de ondan aldigim cesaretle elifada.blogspot.com'daki son yaziyi yazdim. Elimden gelen sadece bu oldugu, bir kopek kadar bilge olamadigim icin...

{sinem} cok tesekkur ederim, cok naziksin ama o kadar da ozel degilim... pasayi gereginden fazla yurutmenin beynimdeki hasari bu belki de :)

{merail} bidiklarla gun icinde o kadar fazla iciiceyim ki burada biraz ruhuma nefes aldiriyorum sanirim.... bir de cok hastaliklariyla ugrasinca elim varmiyor yazmaya... ama haklisin daha cok onlara da yer vermeliyim... sana soz...

{nur} hicbir huzunun doyuramadigi istah mi bu gercekten? bu cumleyi biraz sindirip dusunmem gerek.... hakli diyemiyorum yazar icin... haksiz da diyemiyorum nedense... tesekkurler paylastigin icin... ve haberi bildigin icin post daha cok anlam ifade etmis olabilir sana...

{neseee} canimsin... iyi ki yakinlarimdasin... varligin guc veriyor...

{aynur} sen bir kez daha haklisin bu satirlarinla... cok sifreli olmus bu sefer.... hepsini sevdim, birini secip yazamadim sadece...

{ve aynuuur tekrar} :)

bazen hayat insana cevapların anlamsız olduğunu..
önemli olan şeyin yaşam mimarı olduğumuz ve her tulanın aslında hayatımıza verdiğimiz
anlamı ,değeri,sevgiyi ve açıyı yansıttığını ...ve yaşananların hiç bir nalamı yokmuş gibi gelirken aslında

en sonda yok olup toprak olduğumuzu zannederken ;aslında ruhlarımızın inşasının bir bölümünü tamamladığımız gerçeği ile yüzleşmeden...

yaşam ve ölümle sıkıştırılmış düşünceler süzgeçin de kendimizi arıyor oluşumuz.... tuhaflığın özü

bir ağacı ,bir kuşu, bir damla suyu , kendimizi ,eşimizi ,çocuğumuzu ,ailemizi değiştirmeden sevebilmeyi öğrenmek
ve sevgi için yaşamak

yaşamımızı ve kendimizi onurlandırmaktır

ancak böyle özgür kalır ruhumuz
yani ben öyle düşünüyorum artık

bunun ötesi tamamen paşa dan yanayım

Nilufer, bitti degil mi o gun? Yarina sans taniyalim cok sans... Benim burnum... AH! Yok ki karabastan farkim...

Sevgili nily selam ...uyku tutmadı yine erken davrandım kaçtım ondan ...nedenini bilemediğim garip hüznümle tıkladım sayfanı (aslında derin ama işte neyse bilmiyorum demek daha iyi) aynı haberi ben aradım gündüz saatlerinde sevgili tuba yazmıştı orada okudum parmaklarım kararsız tıklattım sayfayı ..içime kızgın yağ tavası döküldü sanki her satırında her kelimesinde ...allahım dedim nasıl bir dünya ...inan çıkamıyorum işin içinden düşündükçe ...ki her gün göz bebeğime değen milyon tane minicik tertemiz kalp geçiyor ne durumda kimbilir haberimiz olmadan ...istanbulun göbeğinde nasıl bi telaş varsa aynı hızla çiğneyerek geçiliyor üzerlerinden bakıp göremeden ha ankara ha başka şehir ne fark eder ki nasıl bir beyin yapısı nasıl bir yürek evladına kıya bilir ki ... sevgili yazar emil michel cioran hüzün için ; hiç bir mutsuzluğun doyuramadığı büyük iştah demiş kaleminde ...hüzün keder v.s gözlerimizin önünde bu acılar yaşanırken ve hiç bir şey yapamazken nasıl başa çıkıp doyurulur ki ...paşa noktayı koymuş zaten dile dökülenler teferruat kalır yalnızca...dilerim herşey iyi ve güzel olur bir gün sevgilerimle nur

Bu bidiklarin davalari cok komigime gidiyor.. :)
Evet istesekte istemesekte hayatin gercegi uzuntu ama dedigin gibi birazda bunu biz kendimize yaratiyoruz..Bende kendime son gunlerde bunlar soyledim kendin yapiyorsun mutsuzlugunu, uyan artik diye..;)
Ve bidiklarla ilgili yazilarini okumayi seviyorum ama onlara cok az yer veriyorsun burada..

siz cok özel bir kadinsiniz, gercekten.
bu satirlari yazamaz bence her kadin, ne guzel siz yazabiliyorsunuz.

The comments to this entry are closed.

My Photo

NİÇİN YAZIYORUM?

  • Bu benim hayatım... Yaşamak istediğim... Yaratmak istediğim... Baştan aşağı el işi… Detaylarına özen gösterilmiş, hiçbir masraftan kısılmamış… Yaşadığım gibi yazıyor, yazdığım gibi yaşıyorum… Yaşarken anlamak için, anladıklarımı sindirmek ve unutmamak için de yazıyorum… Defterlerim hayat gibi… Bazen karışık, bazen düzenli ve özenli, bazen de baştansavma… Aradığınız cevapları burada bulamayabilirsiniz… Ben cevapları bulmaktan çok ruhuma nefes aldırıyorum… Birbirimizi tanımak zorunda değiliz… Bu da hikayelerimizi paylaşmak için harika bir neden bence… Bu benim dünyam… Ve uğradığınız için mutluyum… ::n::

VAN'A YARDIM KİTAP PROJESİ

© 2008-2013 Nilüfer Şen Necef


Blog powered by Typepad