Yakın bir zamanda, (aslında hiç tanımadığım) bir kişinin yaşadığı olaylardan kendime pay şunu çıkarttım ki; ne kadar üzgün olursak olalım, dışardaki dünyada bizden başka biri daha kötü bir olayı tecrübe olarak yaşıyor... O zat, senden-benden daha üzgün hissediyor kendini - bir sebeple…
Bu böyle…
O yüzden düştüğümüz yerden “neden bu benim başıma geldi?” diye oyalanmadan, çabuk kalkıp, biraz silkelenip, yürümeye devam etmek gerek…
İyiyim Papatya…
Öyle bakma bana! Her an yalamaya hazır…
Üzgün değilim…
Kötü günlerim yok mu – kendime göre, iyi-kötü kategorilerime göre?
Olmaz mı?
Ama şu günlerde hayata bakış açımın biraz daha şekillendiğini hem yaşıyor, hem hissediyorum….
Biri bana çıkıp diyebilir ki;
“Hoop Nilüf! Bakış açısı, şekillenme falan değil o şekerim, yaşlanıyorsun!”
Olabilir…
Yaşlandığımı söyleyenleri ısırabilirsin hayatım…
Ama güzel bu yaşadığım…
Neyse...
Ne yazmayı düşünüyordum, ne anlattım gene yaaa?
Resmen kafamı dağıttı şu bakışın…
Bu yeni doktor da Selin’in diş durumu için {ameliyat şart} dedi…
Yazdıklarımı tekrar okuyım ben…
Good Girl!
