Decaf Latte

::Gittik::

 

İstanbul’da görüşmek üzere…

 

 

Tamamdır…

 

Kim bilir neleri unuttum…

Ve kim bilir gereksiz neleri koydum…

 

Tap

Kızlar sahnedeydi bugün…

Yani nasıl bir gururdur bu?

Şeker için kriz yaşatan çocuğum bugün aynanın önünde otururken ve ben saçlarına çiçek takarken “Annecim, çok heycanlıyım! Sahneye çıkacağıma inanamıyorum!” diyordu…

Ne hoş bir diyalog o yaşanan…

Diğeri söz verdirdi…

“Ağlamak yok annecim! Söz ver bana!”

 

Sahnedeki o halleri… Anne babayı arayan gözleri…

Canlarımız! iç sesiyle izlenen bir gösteri…

Bir varmış, bir yokmuş… İki balerin prenses varmış…diye anlatılan bir masalın içinde onları görmek…

 

Ağlamadım bu defa…

Verilmiş sözüm vardı…

 

Gider ayak...

 

Gittik, geldik…

Kanama durmadı hemen – anemik ya…

Kafasını öyle bir sardılar ki -kanama dursun diye- birşey söyledim mi duymuyor…

Dibine eğilip “Otur dedim hayatım, otuR!” diye bağırmam gerekiyor…

Güzel, vefalı kızım benim…

Nasıl da seviyorum onu…

*

Biri geldi ben ordayken… Kucağında puppysi… Minik titriyor ama koca kadın ondan daha çok titriyor… Rakun saldırmış… Kıyamam… Sahibine de kıyamam… Ağladı, ağlayacak…

Geçen gittiğimde bir tip vardı… Elemanın arka bacaklar tutmuyor diye iki tane tekerlek takmışlar yanlara…  Şahane dönüşler yapıyordu… Ondan mutlusu yok…

Sahibi hatun, çektiği patinajları gururla izlerken, elemanın etraftan aldığı ilgiye nasıl da bayıldığını anlattı uzun uzun…

Hayvanlar mı komik, insanlar mı?

Bilsem…

Her veteriner dönüşü – kendim dahil – hayvanseverlerin çok komik varlıklar olduğunu düşünüyorum…

Papatya’yı kontrole…

Sevgiyle…

Vet'ten yayın

Veterinerdeyim... Papatya'mın kulağındaki kanamayı durdurmalarını bekliyorum... İyi aslında... Biraz drama! Etrafta bir dolu kedi, köpek... İnsanlar çok komik... Hayvanlara bu bağ, bu sonsuz sevgi... Resim post edemiyorum cepten... Uğraşayım biraz daha... Zaman geçsin !

Şımart beni çilek!

İnsanın söyleyecek iyi bir lafı yoksa ağzını açmaması en iyisi bence…

Gerçekten…

Çünkü…

Bazen düşünülmeden öylesine söylenen bir tek cümle – hatta bazen bir tek kelime-; herşeyi ve o güzel dostluğun bütün büyüsünü mahvetmeye yetebiliyor…

Ne feci ki; bu şekilde çok sevdiğim birine tüm saygımı yitirdim geçen hafta…

Duruma dair tek fikrim; hayatıma bir görev için gelmişti ve görevini yerine getirdi…

Minnettarım…

Durum böyle olunca yazmak istemedim tüm hafta…

İnsanın duygusal tarafına yediği darbe ağır olunca bu bedene de yansıyabiliyor…

Ama toparlanmam çabuk oldu neyseki…

Başını yastığa koyunca içi rahat olan taraftayım; iyiyim…

Bunu buraya not düşmekteki tek gayem; yaşadığım bu olayı geriye koymak ve yoluma devam etmek…

Ve bir gün olurda kızlarım okursa bu notlarımı; bilsinler…

Güveni sağlamak aylar, yıllar alabilirken – onu sarsmak ve elden uçurmak bir saniye sadece…

Evet, evet…  Çok klişe farkındayım…

Kendime not düştüm demiştim ama di mi?

Şimdi tatile hazırım…

Valizlere başlama vakti!

Siyah daha bi zayıf göstermiyo!

Doğumgününde macaronları ye, ye sonra kardeşinin düğünü için koyu renk elbise ara…

Ne güzel pufidik tüllü elbiseler vardı ama sonra herkes elini karnıma koyup, politikayı takip ettiğimi sanar falan, maazallah…

Moralim bozuk bugün!

Deneme odasının kapısındaki hatuna “Ben bunun bi beden büyüğünü rica ediyim”  demek o kadar zordu ki...

 

Ahh! O macaronlar!

Yemek zorundaydım! 

Dogümgünümdü!

Yemiyim mi yaniii…?

Tatlı yiyip tatlı konuşmayayım mı?

Pastasız doğumgünü olur mu hem?…

Cupcake de yapmıyorum aylardır…

Yoksa yıl mı oldu???

Zaten Nutella dietindeyim; yemin ederim başıma vurdu iyice…

 

 

Yani öyle bir mekan ki dikkat etmezseniz, tabaklara bakmak bile kilo aldırabilir…

İşte bu yüzden; elbisenin faturasını buraya yollayacağım… 
  

Şu dakika itibariyle…

Günaydın Herkeseeeee…

Saat 6 buçuk burda…

Papatya’yla yürüdük…

Çim kokulu şahane bir hava var dışarda…

Isırıyor bayaa ama harika…

Hemen çay! Bir dilim kek!

Babalar Günü için bir deftere başlamıştık kızlarla…

Onu bitirmeyi planlıyorum şimdi…

Ya siz?

xo,

n.

 

Tıs-Tıs

Bu ameliyatın hemen ardından yazıldı…

Ama bugün Selin çok çok iyiydi ve dans provasındaydı…

İnanılır gibi değil! Daha dikişleri bile düşmedi oysa…

Yolladığınız tüm güzel dileklere teşekkürler…

Ya da onun deyimiyle…

TeSSekküğlee!!!

J

:: şeyler ::

Önce güzel şeyler oldu…

Sonra kötü şeyler…

Sonra gene güzel şeyler…

Bu arada herşeyin ucu kaçtı bu tarafta… Çünkü ne kadar dönüp dolaşıp burada iki satır yazsak ta – hepimiz – her kim blog yazarıysa - biliyoruz ki; aslında herşey sanal bu tarafta -- malesef… Bir fotoğraf karesinin  altında iki üç kelimenin yanyana geliş sırası hepsi…

Evet paylaşmak güzel… Evet birbirimizi merak ediyoruz ve tanıştık… Ve haberleşiyoruz… Ve takipteyiz… Ve duymak, bilmek istiyoruz… Ve… Ve… Ve…

Ama…

Hepimizin gerçeği yaşadıkları…

Etiyle, kalbiyle…

Nokta.

Büyük bir ameliyat atlattı Selinciğim…

Ama dediğim gibi atlattı ve bitti…

Hayat gene devam kaldığı yerden…

Ama onun ameliyatta olduğu o üç saat boyunca tüm zamanın durduğuna yemin edebilirim…

Başka bir güne kalsın bu yazı…

Şimdi güzel şeyler var aklımda…

Çok güzel şeyler…

Ve mutluluk…

Hepsi bu…

Sizin iyi olduğunuzu umuyorum tüm kalbimle…

Tüm mesajlara, maillere teşekkür…

Sarıldım tek tek…

Uğrarım tekrar...

xo,

n.

 

O, bir iyi olsa...

 

Hayat bazen –aynı anda- çok tatlı ve acı olabiliyor…

Tam dondurma almaya giderken içerdeki adamın “Kapalı” yız tabelasını pat diye çevirmesi gibi…

Gözünüzün içine baka baka hem de…

Hepiniz yaşamışsınızdır bu tür bir tecrübe… {Yaşamadıysanız ne mutlu size…}

*

İyi şeyler var söylemek istediğim ama bir arkadaşımın keyfi hiç yerinde değil…

O mutsuzken kursağımda bu haber…

Bir iyi olsa bahsedeceğim…

Bir iyi olsa….

Hemen…

Şimdi…

Ve sevinebilsem doya doya…

*

Bu iğnelerim mutlular aslında ama şu suratlara bak… Tam benim duruma uygun tipler! Bir onlar anlar...

~n.

 

Pembe Limonata :: Mevsimin Teyiti

 

Evde herkes bir çeşit hastalık atlatıyor…

Kışa noktayı koyma tarzımız…

Benim boğazlar da feci ama söylemeye dilim varmıyor pek… Sanki evdeki herkesi kıskanmış ta “Ben de hastayım ama yaaa” der gibi… Yakışmaz… 

Pembe limonata ııııh-lamurun yerini tutar mı?

Iıı-ııııh!  İmkan var mı? Ama gözüme hoş gene de…

Ihlamura gülümsemiyorum… Pembe limonataya gülümsüyorum…

Mevsimin en güzel teyiti o…

Yaz…

Haziran!

Hazırım!