« Pretty Colors of Istanbul | Main | Cunda'da Antika »
Her dönüş ayrı bir sarsıntı bünyeye…
Bu ne kadar böyle gidecek bilemiyorum, gerçekten.
Çok güzeldi gene.
Biz de oralarda yaşasak artık… Keşke…
Konuştuğum bir kısım arkadaşın da aklı burada…
Bu işler hep böyle değil midir zaten?
Benim aklım daha bir İstanbul dışına kaçtı bu kez…
Cunda mesela?
Selimiye?
Gökova?
Eski Datça?
Assos?
ya da
Şirince?
Taş bir ev...
Gülmeyin hayalime…
Olur da yazarsam burda utanırsınız sonra…
Döndüm sayfama…
*
Özledim…
Balıkçı Tekin’i bile…
TrackBack URL for this entry:
http://www.typepad.com/services/trackback/6a00d83451ce9369e2013486469650970c
Listed below are links to weblogs that reference Adaptasyon Sanatı:
This is only a preview. Your comment has not yet been posted.
As a final step before posting your comment, enter the letters and numbers you see in the image below. This prevents automated programs from posting comments.
Having trouble reading this image? View an alternate.
Oncelikle Selin'e cok gecmis olsun. Mail atmistim ama o yogunlukta okuyamamis bile olabilirsin. Sonra kardesine bir omur boyu mutluluklar. Hep birbirlerinin yaninda olurlar insallah. Tum hayallerine kavusman dilegiyle. Kizlara, sana, elemanlara bol opucukler..
Posted by: aysencifci | Aug 18, 2010 at 11:48
Hoşgeldin..:)))
Posted by: pinar | Aug 18, 2010 at 05:07
ahhh kurduğum hayaller...taş ev...ahşap ev...prefabrik ev...hatta aslında en büyük hayalim karavan " hadi buna emekli olunca diyeyim :) -
üç-dört tane çocuk, minumuma indirgenmiş ihtiyaçlar, he birde gelecek telaşesi olmasa - ne mümkün :) -
en derininden bir ahhh çekip, bende akrepsem bir gün mutlaka diyorum...
Posted by: Aşk Meleği | Aug 18, 2010 at 03:23
Hoşgeldin canım:)Ne mutlu güzelliklerle dönmen...Sevgiler:))
Posted by: Enerji ve Huzur | Aug 18, 2010 at 01:21
:)
Posted by: aynur | Aug 18, 2010 at 01:02
hoşgeldin güzel karelerin ve yazılarınla seni özledim :)
Posted by: ceyda | Aug 18, 2010 at 00:50
hoşgeldin nilüfer bloguna,hoşgeldin uzaklardaki evine:):)
Posted by: AYŞEN | Aug 18, 2010 at 00:48
canim Nilufer, canim...
koca bir sessizlik, degil mi?
hadi gidelim denince gidilebilse, kolayca duzen kurulabilse keske. bugun telefonda tura gonderdigim bir teyzeye 'beni de goturseniz' deme salakliginda bulundum... guldu kadin, anlamis olamaz duygularimi. kimse anlamiyor, biliyorsun. ne oradakiler, ne buradakiler... biz 'aradakiler' disinda.
optum gozlerinden ozlemle...
Posted by: ndo | Aug 17, 2010 at 19:58