June 2013

Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

My Other Blog

Please

  • It really makes me happy when people write about my work and blog. But if you'd like to use any of my photos or content please make sure to link them back to the right source. Thanks!

Published in these lovely magazines




Related Posts with Thumbnails

« ::yirmibirinci yorum:: | Main | Bugün {diet diet} markete giderkeeen… »

Sep 29, 2010

Comments

Çok korktum, yazının sonuna kadar diken üstünde kaldım. Neyse ki şimdi iyiymiş, çok geçmiş olsun. Sevgiler

mutlu mutlu gelmiştim oysa buraya :(hayvan dostların en kötü yanı, eninde sonunda bizden önce ayrılacak olmaları gerçeği...başlarına bir şey gelirken konuşamamaları, elinden bir şey gelmemesi...3 köpek, 1 kedi, 3 kuş ve 1 hamsterden sonra benim yüreğimin bu işi kaldırmayacağını öğrendim...şimdi Göksunun köpek istiyorum mızıltılarına kulaklarımı tıkıyorum, fena aslında değil mi?
çok çok çok sağlıklar diliyorum oğluşa...

Pasayi seven herkese cok WoooFFF! Yaladi sizi...

İnsan hiç kondurmuyor değil mi..Dün koşup gezen ayaklara zaman ne yapıyor ve her doğan büyüyen için geçerli..çok etkilendim ben paşanın halinden,nasıl bizden biri...

Üçünüz tüm sevginizi vermişsinizdir.Daha iyi olmuştur umarım?...

Canımm iyi olun her zaman ...iyilikle sağlıkla kalın sarıldım nur

Nasıl kötü hissettim kendimi, hatta yazının sonuna gelemeyeceğimi sandım. Oh neyse ki iyiymis. Ne olur bir sey olmasın onlara, öyle kosturup dursunlar yanımızda mutlulukla. Bazen aklıma deli deli şeyler geliyor... Sırf düşüncesi, ağlatıyor insanı... Kucak dolusu sevgiler sana, kızlara ve Paşa'ya

Çok geçmiş olsun.

''tasma'' banada ters o ne yapsıın .. Paşa iyi ol ...mümkünse iyi kal..insanların tasmasıda düşünceleri belki bu aha zor bişi inan .... ..bazı düşünceler tasma gibi bağlar biziii..bu canlıya emek vermek güzel bişi etkiliyor beni paşanın hallerii...ona olan bu bağlılığnız ...bazılarının hayal bile edemeyeceği bişiii

ahh nilüferciğim, dante'min ardından hala toparlanamamışken yazın nasıl dağıttı beni yeniden bir bilsen ....

Bir an korktum ama gececek demistin baslikta ya, hasta oldu sandim. Neyse! Yasliligi ile ilgili Potuk geldi gozumun onune. Bir disi icin beni cekip- ki 20 kg civari- beni -o zaman 90 kg felan-dusurup tandomlarimi koparmisti. Tam 1 ay ayagim alcida gezdim. Simdi gunun cogunu uyuyarak geciriyor, bazen eski gunleri aklina gelip top oynayasi geliyor, 2 kez gitti geldi yapip yatiyor yere, ama top agizda:))Dervis hep diyor, alistir kendini bunlarda olumlu ama hic dusunemiyorum! Canim benim! Senin, kizlarin o hali gozumun onune geldi... Hep gecsin boyle gunler, hic kotu bir sey olmasin killi elemanlarimiza.
Optum hepinizi

çok geçmiş olsun Paşa'ya. şimdi iyi olmasına sevindim.

The comments to this entry are closed.

My Photo

NİÇİN YAZIYORUM?

  • Bu benim hayatım... Yaşamak istediğim... Yaratmak istediğim... Baştan aşağı el işi… Detaylarına özen gösterilmiş, hiçbir masraftan kısılmamış… Yaşadığım gibi yazıyor, yazdığım gibi yaşıyorum… Yaşarken anlamak için, anladıklarımı sindirmek ve unutmamak için de yazıyorum… Defterlerim hayat gibi… Bazen karışık, bazen düzenli ve özenli, bazen de baştansavma… Aradığınız cevapları burada bulamayabilirsiniz… Ben cevapları bulmaktan çok ruhuma nefes aldırıyorum… Birbirimizi tanımak zorunda değiliz… Bu da hikayelerimizi paylaşmak için harika bir neden bence… Bu benim dünyam… Ve uğradığınız için mutluyum… ::n::

VAN'A YARDIM KİTAP PROJESİ

© 2008-2013 Nilüfer Şen Necef


Blog powered by Typepad