June 2013

Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

My Other Blog

Please

  • It really makes me happy when people write about my work and blog. But if you'd like to use any of my photos or content please make sure to link them back to the right source. Thanks!

Published in these lovely magazines




Related Posts with Thumbnails

« Yapacak çok işimiz var! | Main | Sevgili Anthropologie, »

Sep 17, 2010

Comments

''Ve her birimizin acısı kendine darbe''............bencede

BENDE BUNA BENZER BİR POST YAZDIM GEÇEN GÜN NİLÜFER ABLA,NEHİRİN ACISI NASIL YAKIYOR İÇİMİ NASIL TANIDIK ANLATAMAM..ANNE OLMAKLA ALAKALI SADECE BENCE..YOKSA BU KADAR YAKMAZDI..
NASIL YAŞANIR BUNUNLA BİLMİYORUM..
UMARIM ASLA ÖĞRENMEK ZORUNDA KALMAYIZ

hayatımıza {bir şekilde} giren herkesin bir görevi var...

NASIL DA KÜPE OLDU BU SÖZ BANA....

canim.

Ne kadar güzel dile getirmişsin Nilüferciğim ..

Gerçekten aynı duyguları yaşıyorum ...

Nehir herkesi çok derinden etkiledi..

Nehir için dua ediyorum ve şükrediyorum..

Nil'i bende kucağımda taşıyorum beni görenler kocaman oldu artık abartma deselerde ben devam edeceğim :)

Şekerlerinizle güzel bir hafta sonu geçirmeniz dileğiyle
Sevgiler...

Aynı şeyleri bende hissediyorum desem, Nehir hepimizde iz bıraktı, gözümün önünde hep o ve ailesi var...
Çok şey hatırlattılar bize.

ne kadar güzel yazıyorsunuz. keşke diyorum okudukça benim yüreğim de ben de bu kadar temiz ve iyi kalabilseydim. o kadar kirlettim ki kendimi boş savaşlarla ... :(

Bence de aynen öyle... Hayatımıza giren herkesin bize öğretecek bir şeyi, bir geliş amacı var.. Ve hatta bazen en nefret ettiğimiz, bizi en zorlayan kişiler belki de gerçekte bize en yakın olan, bizim için en büyük öğretiyi sağlayandır.. kimbilir.. Tatlı Nehir'in annesi sevgili Zeynep'e de yorum bırakmış tavsiye etmiştim... Michael Newton'un Ruhların Yolculuğu isimli kitabını... Benim herşeye bakışımı değiştirmiştir, en çok da yaşama ve ölüme dair. Sevgiler.

sorma Nilüfer..

Bende senin sayende tanışmıstım Nehirle...Hiç aklımdan çıkmıyor Nur içinde yatsın minik melek

sevgilerimle
seda

Sizi sadece blog dan taniyorum. Nehir'i pembe pembe ugurlarken, Bebek Camiinin avlusunda kosede yalniz duran gozluklu kisi siz gibi geldiniz, biliyorum İstanbul'da degildiniz ama biran oyle geldi. Sizi dusundum. Sanki o gun oradaydiniz ve ben sizi gordum. Sevgiler. Nilufer

Haklısın,hayatımıza giren herkesin,hayatımızda olan her şeyin biz farketmesek de bir amacı var.Ama bence Nehir'den çok annesinin duaya ihtiyacı var.Nehir zaten bir melekti ve şu anda tek değişen cennete yerleşmesi.
özlem

Ne güzel yazmışsın.
Öpüyorum seni de kızları da.

...Seni seviyorum nilüfer ..iyiki varsın ...nur

Nur içinde yatsın Nehir.

kayıplar daha sıkı sarılmayı, kızdığında tam öfleyecekken içinde bir acı duyup olumlu bakmayı öğretiyor insana. hayat...

The comments to this entry are closed.

My Photo

NİÇİN YAZIYORUM?

  • Bu benim hayatım... Yaşamak istediğim... Yaratmak istediğim... Baştan aşağı el işi… Detaylarına özen gösterilmiş, hiçbir masraftan kısılmamış… Yaşadığım gibi yazıyor, yazdığım gibi yaşıyorum… Yaşarken anlamak için, anladıklarımı sindirmek ve unutmamak için de yazıyorum… Defterlerim hayat gibi… Bazen karışık, bazen düzenli ve özenli, bazen de baştansavma… Aradığınız cevapları burada bulamayabilirsiniz… Ben cevapları bulmaktan çok ruhuma nefes aldırıyorum… Birbirimizi tanımak zorunda değiliz… Bu da hikayelerimizi paylaşmak için harika bir neden bence… Bu benim dünyam… Ve uğradığınız için mutluyum… ::n::

VAN'A YARDIM KİTAP PROJESİ

© 2008-2013 Nilüfer Şen Necef


Blog powered by Typepad