Bugün bahçeyi kışa hazırladım… Kaktüsler hariç… Birara onları da içeri alacağım ama bugün ılıktı gün; güneşte bıraktım…
New Jersey’de yaşarken bu mevsim bahçedeki kuş yemlerini de kaldırırdım… Göç etmesi gereken kuşlar hazır yemek bulunca kalmaya karar verip, sonra soğuktan donarlar diye duymuştum, ondan… Korkunç di mi? Kim ister sebep olmak? Buralarda iklim ılık gerçi ama ne olur ne olmaz…
Aklım sürekli kuşlardaydı bugün… Benimkilerde… Ama hiç çalışamadım… Bu bahçe işleri ve rutin diğer koşturmacalar yüzünden…
Sonra güzel birşey oldu.
Selin’i okuldan almaya gittiğimde başımın üzerinden geçtiler çığlık çığlığa…
Ve bu oldukça iyi geldi ruhuma…
{Bu ikisi ne konuşuyor ki aralarında? Bilmek isterdim…}
Bir de güller var aklımda şu ara… Sanırım bu haftaki misyonlarımdan biri de bu “gül işi” olacak… Ama o konu başka bir güne kalsın artık…
Sevgiler…
çörek otları çok güzel benzetme olmuş :)
o iki kuş biraz uzakta başka kuş varya onun hakkında konuşuyorlar gibi geldi bana :)
Posted by: pinky | Oct 30, 2010 at 09:06
Ne güzel benzetme; çörekotları!
Posted by: panduf | Oct 30, 2010 at 03:41
Bir gün önce aynı gökyüzünden kare çekmiştim :) yazıma eklemştim; gönüller bir olsun dedikleri bu olacak...:)
Posted by: Kiraz | Oct 29, 2010 at 07:46
Ama çok güzel olmuş,seyretmiş gibi oldum...Kuşlar anarlar sahiplerini,kendi gizemli dilleriyle ve çağırırlar iyi geldikleri ruhları...
Posted by: nghn | Oct 29, 2010 at 07:12
:)
ben.. o kuşlara selam söyleyin demiştiim . .aralarında konuşurken o kadın bu kadınmıydıı diyorlardııdaa
ondan öyle fiskos yapıyorlarmış gibi poz vermişlerrr
yoksa sana söylemedilermi ...
Posted by: aynur | Oct 29, 2010 at 06:07