June 2013

Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

My Other Blog

Please

  • It really makes me happy when people write about my work and blog. But if you'd like to use any of my photos or content please make sure to link them back to the right source. Thanks!

Published in these lovely magazines




Related Posts with Thumbnails

« Lavanta ve Nutella Kokan Evim | Main | Very First & Very Short post in English »

Oct 06, 2010

Comments

öyle güzel yazmışsınızki..
Kadınlık halleriniz, benim bazen sabah aynaya bakmadan işe koşmam gibi, eskiden çanta-ayakkabı uyumunu es geçmeden hazırlanırken; şimdi aynı çantayı haftalarca takıyor olmam ve bunu umursamıyor olmam gibi..
Her şey geri dursun, onlar yeter ki mutlu olsun.. İyiki varlar... Hep kalsınlar...

www.ceylinolmez.com

bayıldım şahane anneye.. okurke şikayet eden ben aklıma geldi, hemen kovdum kafamdan şikayetçi anneyi.. yaşasın şahane annelik :) sevgiler.. annelik, dünyanın en şahane şeyisi :)

Kızım 1. sınıftayken sınıf annesi kim olacak acaba diye okula gittiği günün akşamı veli toplantısında ilk parmağı kaldıran ve her öğlen arasında koşarak okula gidip sınıf anneliğini yapmaya çalışan bir gönüllü olarak havaya kalkan o parmağı o kadar iyi anlıyorum ki... Sizinle gurur duydum, çevrenize karşı "bitmeyen sonsuz sevginiz" e ise bu kadaaaaar uzaktan yürekten inanıyorum...

bize de bir form koymuşlar veliler yapabileceklerini işaretliyor. Ben de sandım ki birdenn çok şeyi işaretleyebiliyoruz; kopmuşum ama:) meslek tanıtabilirim, hikaye anlatabilirim, oyun oynayabilirim..vs. Birdolu madde işaretlemişim. Öğretmen aldı kağıdı baktı, bir gülme geldi kadının suratına. "Ne güzel ne çok şey yapacaksınız" dedi. Ben de gülsem mi ağlasam mı şaşırdım halime:) Çok tatlı bir post bu sıcacık. Öptüm...

etek de çanta da şahane boşveeer...hala Selinin hayatının çoğunda olabilmek telaşındandır belki bu gönüllülükler..

..dinledim ..dinlendimmm...bu her sabah kalkıldığında eve gelir gelmez yatıcam deyip evde en son yatıp en önce kalkma durumu hımmm...bir nevi sendrom bu ya...hepimiz mi böyleyiz ..ah kadın olmak ..nasıl güzel ve zorr..xo

Ben 6:45 de uyanıyorum bu yıl diye pek bir acır olmuştum kendime.. Moral buldum sayende şirin etekli kız :)


gönüllü ol sen hep ..
.şahane anneyi dinlemek ;şahane bir duygu...

The comments to this entry are closed.

My Photo

NİÇİN YAZIYORUM?

  • Bu benim hayatım... Yaşamak istediğim... Yaratmak istediğim... Baştan aşağı el işi… Detaylarına özen gösterilmiş, hiçbir masraftan kısılmamış… Yaşadığım gibi yazıyor, yazdığım gibi yaşıyorum… Yaşarken anlamak için, anladıklarımı sindirmek ve unutmamak için de yazıyorum… Defterlerim hayat gibi… Bazen karışık, bazen düzenli ve özenli, bazen de baştansavma… Aradığınız cevapları burada bulamayabilirsiniz… Ben cevapları bulmaktan çok ruhuma nefes aldırıyorum… Birbirimizi tanımak zorunda değiliz… Bu da hikayelerimizi paylaşmak için harika bir neden bence… Bu benim dünyam… Ve uğradığınız için mutluyum… ::n::

VAN'A YARDIM KİTAP PROJESİ

© 2008-2013 Nilüfer Şen Necef


Blog powered by Typepad