Güzel bir gün olacak, biliyorum.
Uçakta olacağım, özlediklerimin bir bölümüne uçacağım… Ahhh! İstanbul; aklım sen de biliyorsun ama önce New York, New Jersey, Connecticut; şöyle bir çabucak! Sonra sen! Doya, doya; söz!…
Dün kardeşimle konuşurken ve parmak hesabı yapıp ona söylerken farkettim ki nerdeyse 2buçuk sene olmuş buraya yerleşeli… Demek ki artık biri bana sokak ismi sordu mu “pardon bilmiyorum, ben de buralarda yeniyim!” demem için bir hayli geçmiş zaman… Nasıl iki hafta içinde toplandık, geldik buraya da 2,5 sene geçti bile, anlamış değilim…
Çok seviyorum San Francisco’yu!
Tereddütsüz, İstanbul kadar diyebileceğim kadar…
NJ’deyken içimde adını bulamadığım o bomboş parçayı burası doldurdu, ruhumu iyileştirdi sanki.
Şimdi bunca aradan sonra zamanında beni şekillendiren o şehirden bir daha geçmek, anıları yaddetmek ve özlediğim herkesi görmek çok çok iyi gelecek…
Güzel bir gün olacak; biliyorum…
2,5 sene ne cabuk gecmis, Rail'de oralara bayiliyor, bir ay sonra yine gidecek..;)
Insanin yasadigi sehirde huzur, mutluluk bulmasi ve orayi sevmesi daha da hayati kolaylastiriyor!
Opuyorum sizi. ;)
Posted by: Merail | Feb 19, 2011 at 08:51
beni de aallll!!! :):)
Posted by: Naz'lı hayat | Feb 19, 2011 at 00:20
connecticutta en sevdiğim arkadaşlarımdan biri var geçerken benden selam et olur mu :)
sevgiyle
görkem
Posted by: görkem | Feb 18, 2011 at 07:33
Nasil ama ya? 2,5 senemi? Nilüfer zaman sudan da hizli akiyormus!!! Inanamiyorum.. Ne güzel yazmissin..Umarim bende birkac sene sonra bosluklarimi dolduran yerime kavusurum..
KS
Posted by: Evren | Feb 18, 2011 at 07:21