Size açık olacağım…
Annelik maceramda kimsenin öğretmediği ama kendi kendime anlayıp, mutlu olduğum bir durum var… Eminim zaten bütün annelerin bildiği ve bir şekilde en son benim farkettiğim bir durum bu… Çünkü çoğu zaman hep böyle hissediyorum… En son öğrenenin ben olduğumu...
İki çocuğum da birbirinden farklılar…
Hayır bunu keşfetmedim ancak ikisinin farklı oluşunu anlamam bana ikisine de farklı gözlüklerle bakmamı öğretti.
İlk başlarda ikisiyle hep aynı şeyleri denedim.. Aynı anda… Hatta Derin o kadar iddialıydı ki ablasına yetişme konusunda ve o kadar çabalıyordu ki; aradaki 22 ay yaş farkını bile unuttuğum oldu kimi zaman…
Biraz akıllandım yaşadıklarımdan ama daha tam değil…
Bir süre önce ikisinin yollarını ayırdım… İkisine aynı gözlüklerle bakmayı bıraktım… Hala unutup çuvalladığım anlar oluyor ama bir yandan onları ve isteklerini öğrenirken, diğer yandan bunu bir de kendime öğretmeye ve bu durumu kabullenmeye çalışıyorum…
İkisi artık farklı mekanlarda, farklı aktivitelerdeler…
Ve sanırım bunu farkettiğim günden beri Derin biraz daha büyüdü. Biraz daha kendi ayakları üzerinde dik durmaya başladı.
Selin bu durumu anlayışla karşıladı.
Herkes birbirine izin verdi bu konuda. Kimse “Ben de istiyorum!” diye tutturmadı.
Nitekim istemiyorlardı da aynı şeyi zaten…
Derin'in kendi gittiği dersleri, kendi ortamı, kendi arkadaşları olunca… nasıl desem; gözüne başka bir pırıltı geldi sanki… Tavrı, duruşu değişti. Ablasına anlatacak, öğretecek birşeyleri oldu. Daha çok cümleler kurar oldu. Bizimle daha çok göz göze gelmek istedi. Kendiyle biraz daha gurur duydu…
İyi de oldu.
Uzun oldu biliyorum ve şu an toparlamaya çalışıyorum ama konuyu nereye getirecektim onu unuttum…
Hmmm…?
Kendi kendime çocuklarla ilgili yazmayacağım bu gece demiştim ama gene beceremedim…
Okuduğunuz için çok teşekkür ederim dostlar.
Fotoğraflar bu haftasonundan…
'Derin ve Willy'
Sevgimle…
nilüfer
so very, very sweet.
they look very connected :)
Posted by: cOnNie | May 26, 2011 at 22:06
Asna; 3 kız!!! Ne mutlu sana! Yorumuna da tesekkurler... Zaman yetse daha Cok yazmak isterim ama malum önce anneyim :)
Posted by: Decaf Latte | May 24, 2011 at 23:10
Eylem; Tesekkurler :) Duruyu öperim.
Posted by: Decaf Latte | May 24, 2011 at 23:08
merhaba, benim 15er ay arasi olan 3 kizim var, su an
1. nr. 36 aylik
2. nr. 21 aylik ve
3. nr. 6 aylik
:)))
2 & 3 nr. tüm engelleri asip gelen savascilar :) bu yazinizi okumak cok iyi geldi bana, keske biraz biraz daha yazsaniz...
sevgiyle...
asna
Posted by: asna | May 24, 2011 at 15:51
Anlatmışsın, çok güzel anlatmışsın.. :)
Posted by: Eylem | May 24, 2011 at 14:07
Ms. Bileeeeeek :: Miniklerden böyle bir soru duymak ne keyif olsa gerek :) ve Derin ne şanslı ki sormasına gerek kalmadı :)
Sent from my iPhone
Posted by: Decaf Latte | May 24, 2011 at 07:39
Aysen :: kendi yaşadıklarım birazcık ta olsa ışık tutuyorsa ne mutlu bana... Teşekkürler nazik yorumuna!
Sent from my iPhone
Posted by: Decaf Latte | May 24, 2011 at 07:36
Aynur :: bir gün biri -kim olduğunu biliyorsun- gunün şifresi isimli bir kitap yazsın istiyorum ben!
Kalbimdesin...
Sent from my iPhone
Posted by: Decaf Latte | May 24, 2011 at 07:35
minik tatlı Derin kalbimi çaldın sen benim. :)
benim anasınıfındaki miniklerim geldi aklıma. İyi davranıp davranmadıklarını öğrenmek için sordukları cümle : Mrs. Bileeeeeek, bugun kalbinizi çaldım mııııııııı???
sevgiyle
görkem
Posted by: görkem | May 24, 2011 at 07:12
çocuklarla ilgili yazmağa devam nilüfer,bende buradan ögrenmeğe çalışıyorum,bi geriden gelen anne olarak. deneyimlerini,başarmışlıklılarını,okumak çok güzel.
Posted by: AYŞEN | May 24, 2011 at 06:39
:)
günün şifresi
''ayrı dünyalar''
Posted by: aynur | May 24, 2011 at 03:26
yildiz... haklisin... hem de herseyi bildigimi sandigim sirada ogreniyorum hep... komik ama cok dogru...
Posted by: Nily | May 24, 2011 at 01:39
Biz çocuklarımıza bir şeyler öğreteceğimizi sanırken her gün onlardan bir şeyler öğreniyoruz,çıkarımlar yapıyoruz değil mi?
Posted by: yıldız | May 24, 2011 at 01:35