June 2013

Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

My Other Blog

Please

  • It really makes me happy when people write about my work and blog. But if you'd like to use any of my photos or content please make sure to link them back to the right source. Thanks!

Published in these lovely magazines




Related Posts with Thumbnails

« Sizin de... | Main | İki ters, bir düz oğlum... »

Jan 23, 2012

Comments

evet tam da gerçek bir evcilik.. bazen kafanın tası kendiliğinden fırlayıp gidiyor işte.. geçici bir durum.. 3.çocuğunuza şifalar dilerim..


Hayat diyebiliyorum bende sadece..
Kayiplariyla, kazanclariyla.Gercek olan hergun omur takviminden bir yaprak azaltiyoruz.

gerçek bir evcilik..ne güzel ,ne sevimli tanımlamışsınız:))

Üzülmenin değil, belli etmemenin daha çok koyması. Sahnede ne kadar oynansa da perde arkasına geçer geçmez sarılıp ağlanıp iç dökülecek ve teselli eden, güven veren bir kucak aranması: "Herşey düzelecek, çocuklar çok üzülecek ama bir basamak daha olgunlaşacak. Paşa yaşamak istediği kadar yaşadı, hem de sayenizde çok mutlu yaşadı. Artık bu güzelliklere doyduğu için buradan ayrılmak istiyor. Belki kendi yerini, sevginizi tatmasını istediği bir şanslı miniğe bırakmak istiyor." diyen.
Ayrılmak çok zor ama hayat kavuşmalar-ayılmalar üzerine kurulu işte. Hiçbir şey sonsuza uzanmıyor ve her şey bizim değişip gelişmemiz için sırayla olageliyor, önüne geçmek mümkün değil. Karşısında direnmek seçenek değil.
Ve çocuksuz biri olarak ahkam kesmek istemem ama, kendinizi bu kadar sıkmayın, çocuklarınıza sarılın, birlikte ağlayın, paylaşın, bu hayata paylaşmak için geldik, öyle olmasa çoğalma yetimiz olmazdı-yalnız yaşardık, değil mi?... Gülmek de ağlamak da bizim için.
Sevgiler, Sevi

bir vet. hek. olarak ne diyebilirdim ki? Teselli mi etmeli? Görev gereği. Bazen hekim de olsan gelmiyor ki içinden teselliler. Üstelik hem hekim hem eş hem anne yani koca kadın isen? Bazen sadece tek kelime belki:Hayat.... Ve en güzel gün herşeye rağmen birlikte olduğun, sevdiklerine dokunabildiğin gün ...

The comments to this entry are closed.

My Photo

NİÇİN YAZIYORUM?

  • Bu benim hayatım... Yaşamak istediğim... Yaratmak istediğim... Baştan aşağı el işi… Detaylarına özen gösterilmiş, hiçbir masraftan kısılmamış… Yaşadığım gibi yazıyor, yazdığım gibi yaşıyorum… Yaşarken anlamak için, anladıklarımı sindirmek ve unutmamak için de yazıyorum… Defterlerim hayat gibi… Bazen karışık, bazen düzenli ve özenli, bazen de baştansavma… Aradığınız cevapları burada bulamayabilirsiniz… Ben cevapları bulmaktan çok ruhuma nefes aldırıyorum… Birbirimizi tanımak zorunda değiliz… Bu da hikayelerimizi paylaşmak için harika bir neden bence… Bu benim dünyam… Ve uğradığınız için mutluyum… ::n::

VAN'A YARDIM KİTAP PROJESİ

© 2008-2013 Nilüfer Şen Necef


Blog powered by Typepad