June 2013

Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

My Other Blog

Please

  • It really makes me happy when people write about my work and blog. But if you'd like to use any of my photos or content please make sure to link them back to the right source. Thanks!

Published in these lovely magazines




Related Posts with Thumbnails

« Paşa'm ♥ | Main | Meşguliyet »

Feb 07, 2012

Comments

Nilüfercim,
acının tarifi yok biliyorum ama ancak içinden geçerek geçecek. Kızlar da kabullenecekler bir gün gelecek ve sen bile şaşıracaksın. Eminim ki en zor kısmı onlara söylemek ama anne olarak ne zorluklar deneyimliyoruz ya işte bu da onlardan biri. Eminim ki senin güzel kalbin bu durumda da kızlara güvenli bir sığınak olacak. Bize dosttan da öte olan bu minik canlıların kattıklarını hiçbir insan veremez biliyorum ama onunda yaşama şansın olduğu için şükret ve iyi ki de. Bütün bunları ağlayarak yazdım inan çok üzgünüm. Sabır diliyorum canım.
Muhteşem kartın da geldi çok teşekkür ediyorum. Ne kadar incesin, zarifsin.
öpüyorum.

Biraz toparlanmış olabilir misiniz diye bakmaya gelmiştim ama yanıtımı aldım. Söyleyebileceğim her şeyi daha önceden söylemiştim, o yüzden bizimle durumu paylaştığınız günden beri yazacak bir şey bulamıyorum. Hem zaten sözler de anlamsız bir yerden sonra. Kalbim sizinle...
Sevi

Çok çok üzüldüm:(

Canım ablam seni çok seviyorum...

ah nilüfer, bir önceki yazıyı görmemişim! Bu yazını okurken aklıma dün seyrettiğim desparate housewives'ın son bölümünden son sahne geldi. Bree yıllar önce intihar eden arkadaşı Mary'nin hayali ile konuşuyordu.O'na "sokağımız ne kadar güzeldi, kocam, çocuklarım, arkadaşlarım.. Ama şimdi hepsini kaybettim" dedi. Arkadaşı ona "Herşey bir gün değişir Bree" dedi. Basit ama anlamı derin bir cümle. Evet herşey birgün geliyor ve değişiyor. Bize kalansa alışmak. Allah sabır versin.

sevgiler..

çok üzülüyorum...yazılar çok duygusal...fotograflar da öyle...yani hayvan insan farketmiyor ölüm her canlı için çok üzücü...alışmak da zor...Sabır diliyorum...

çok dokundu bana bu yazı...

"Hayatımıza giren her canlının bizi değiştirmesi gibi...

Bir daha asla aynı olamıyor insan.."

"Hayat devam ediyor; ama sessiz, ama eksik.."

O kadar üzüyor ki.. O kadar Zor..ama tüm hayatını kendisini çok seven güzel bir aileyle paylaştı ve sonuna kadar bırakıp gitmedi sizi, zamanını yarım yaşamadı.bu ne büyük bir lütuf.. Ve ardından onu hep özleyecek bir ailesinin olması, ne kadar çok sevildiğinin ve mutlu bir hayatının olduğunun kanıtı.. İyi ki ona yuva oldunuz, anne oldunuz. Paşa'nın gözleriyle her defasında söylediği gibi teşekkürler size.. Keşke tüm sadık dostlarımız böyle veda etse hayata, keşke hepsine yuva olabilsek..allak bullak yazdım belki, acısını bildiğimden ve acısından hala korktuğumdan, affedin..

The comments to this entry are closed.

My Photo

NİÇİN YAZIYORUM?

  • Bu benim hayatım... Yaşamak istediğim... Yaratmak istediğim... Baştan aşağı el işi… Detaylarına özen gösterilmiş, hiçbir masraftan kısılmamış… Yaşadığım gibi yazıyor, yazdığım gibi yaşıyorum… Yaşarken anlamak için, anladıklarımı sindirmek ve unutmamak için de yazıyorum… Defterlerim hayat gibi… Bazen karışık, bazen düzenli ve özenli, bazen de baştansavma… Aradığınız cevapları burada bulamayabilirsiniz… Ben cevapları bulmaktan çok ruhuma nefes aldırıyorum… Birbirimizi tanımak zorunda değiliz… Bu da hikayelerimizi paylaşmak için harika bir neden bence… Bu benim dünyam… Ve uğradığınız için mutluyum… ::n::

VAN'A YARDIM KİTAP PROJESİ

© 2008-2013 Nilüfer Şen Necef


Blog powered by Typepad